Η σχέση χειρούργου-ασθενή είναι ένα από τα σημαντικότερα θεραπευτικά μέσα που διαθέτει ένας γιατρός στη φαρέτρα του. Η θεραπεία του ασθενή λειτουργεί ευεργετικά αμφίδρομα, καθώς υπενθυμίζει στον χειρούργο για ακόμη μία φορά τη σημαντικότητα του να είναι χειρούργος.

Η χαρά αυτή δεν εξασθενεί ποτέ με την πάροδο του χρόνου, απεναντίας διατηρείται ζωντανή και δυναμώνει μέσα στα χρόνια.

Εντέλει το να γίνεις γιατρός σημαίνει ότι έχεις την ικανότητα να βοηθήσεις έναν ασθενή να θεραπευτεί.

Πρόκειται για μία από τις πιο πολύτιμες δεξιότητες που μπορεί να αποκτήσει ένας χειρούργος στη ζωή του.

Άλλωστε όπως είχε πει και ο William Osler: «Καλός γιατρός είναι αυτός που θεραπεύει την ασθένεια. Εξαιρετικός γιατρός είναι αυτός που θεραπεύει τον άνθρωπο που πάσχει από την ασθένεια».